Hüyücek Köyü’nün tarihini ve soy tarihçesini yazarken, tamamen tarafsiz ve anlatilanlara sadik kalınmaya çalışıldı. Ilgili birçok Hüyücekliyle röportaj yapıldı. Sorular soruldu, sohbetler yapıldı. Yusuf AYDIN ve Bektas BAKIR ile yapılan yazili röportaj sonuçları ve Ali GÜMÜS’ün kendi el yazisiyla biraktigi notlardan yola çikarak bu arastirmanin ortak özetini biz Hüyüceklilere, geçmisimizi anma ve hatirlama maksadiyla yayinlama geregi duyduk. Tarih yazmiyoruz çünkü kesin tarih yok. Ancak geniş kapsamlı bir sözlü tarih çalışmasıyla çok daha sağlıklı bilgilere ulaşmak mümkün. Bu anlamda çalışmamız bir başlangıç oluşturuyor. Sizlerden gelecek elestiri ve fikirlerinizle, yazı dahada zenginleşecektir. Amacimiz her Hüyüceklinin bu yazilanlarda geçmisini bulabilmesi ve beslendiği kültürel kaynakları doğru okuyabilmesidir.Kuskusuz bir cok eksik ve yetersizlik var.ama biz elimizden geleni yapmaya calistik,takdir sizlerindir.Bu calismada emegi gecen tum dostlarimiza simdiden tesekur ediyoruz.

HÜYÜCEK KÖYÜ’NÜN COGRAFI YERI VE YAPISI:

Köyümüz Hüyücek Kahramman Maras ili Elbistan ilçesine bagli bir yerleşimdir. Nurhak daglarinin kuzey-bati eteklerine kurulmus, yari bozkir hos bir köydür. İlçe merkezine uzaklığı yaklaşık 25 km dir. Köy, Elbistan ovasının Nurhak dağlarına doğru uzadığı bir vadidedir. Adeta Nurhak dağına karşı Ovaya, avaya karşı da Dağa bakçilik yapar. Küçük bir sırta yaslanmış Höyük etrafında kümelenen evleriyle toplu bir yerleşme köyüdür. Şehir merkezi ile ulaşım, Nurhak-Elbistan karayoluna bağlı, ovayı ikiye bölen asfalt yolla sağlanır. Güneyin de Sogucak, doğusunda Gücük, güney doğusunda Sünnet ve Kastal, Kuzeyinde Kösahya,kuzeydoğusunda Özbek, batısında Til(Akbayır), güney batısında Malap, kuzeybatısında Ambarcik ve Demircilik köyleri ile çevrilidir. Bu köyler arasinda geniş tarım arazilerine sahip olan Hüyüceklilerin aynı zamanda Nurhak dağının eteklerinde Tikenli, Agalar Yücesi, Kara Hasan Kuyusu, Sultan Yaylasi, Dokuz Yaylasi, Ali Gölü gibi yaylalara da sahiptirler.

TARIHÇE

Yazıya başlarken kesin tarih veremediğimizden söz etmiştik. Evet bu bir anlamda malesef doğru, malesef diyoruz çünkü bir tarihi kalıntı üzerinde yerleşmemize rağmen tarihlendirme yapamıyoruz. Hüyücek höyüğü sadece köyümüz için değil tüm yöre için gerçekten işlenmemiş tarihi bir kalıntı. Dönem olarak ilk tunç çağı hatta daha eskilere paleolitik döneme tarihlendirilir ki bunun sayısal değeride yaklaşık 7000 yıllıktır. Hemen şunu belirtmekte fayda var hüyücekteki höyükte bir tarihlendirme çalışması yapılmamış. Ancak TASK Vakfının(Tarih,Arkeoloji, Sanat ve Kültür Mirasını Koruma Vakfı) yaptığı Türkiye Arkeolojik Yerleşimler Projesinde, yakın yöredeki Malap, Til ve bir çok höyüğün yaklaşık 7000 bin yıllık bir geçmişe sahip olduğu tespit edilmiş. Zaten bu tür höyükler iki şekilde oluşuyor. Birincisi yığma höyük. Ikincisi kral mezarları şeklinde oluşanlar. Yığma höyükler; aynı yere çeşitli nedenlerle yangınlar, savaşlar, talanlar vb nedenlerle yıkılan evlerin yerine tekrar tekrar yeni evlerin inşa edilmesiyle oluşur. Kıral Mezarları ise; kıral silahları ve değerli eşyalarıyla birlikte bir odaya gömülür, üstü yığma toprakla örtülür. Bu bir defaya mahsus değildir her defasında, kırala adakta bulunurken,insanlar yanlarında toprak taşır höyüğe. Bu toprak taşıma uzun yıllar alır. Bu şekilde höyük iyice yükselir. Höyüğün görkemi kralın gücünü simgeler. Bazende kıral mezarlarının üzerine bir çok mezar kazılır ve ölüler gömülür. Höyücek höyüğü kıral mezarlarına iyi bir örnektir. Halkımız evlerini onarmak ya da kerpiç kesmek için höyükten toprak çekiyor. Bu sırada çıkan kemikler ve savaş aletleri bunu doğrular niteliktedir. Bu tür uygulamalar en sık İlk tunç çağında ön Hitit uygarlıklarında görülür, hatta daha eskilerde, erken paleolitik kavimlerde de görülür.

Burdan hareketle Hüyücek höyüğünü dolayısıyla köyün ilk yerleşimini 7000 bin yıl geriye götürmek mümkün. Yine de ısrarla vurgulamakta fayda var bu savların kesinlik kazanması için höyükte arkeolojik kazıların yapılması gerekmektedir. Herşeyden önce höyükte bilinçsizce yapılan tahribatın durdurulması gerekiyor. Maraş valiliğinin burayı sit alanı olarak korumaya alması umut verici bir gelişme, umarız köylümüz de aynı hassasiyeti gösterir ve bilmediği tarihine sahip çıkar. Işte bu sahiplenme bilincinden yoksun halkımızdır ki her zaman kökünü uzak coğrafyalarda aramış.

Rivayete göre Horosan’dan Erzincan’a, Elazig’a ve ordan da Elbistan bölgesine genis bir Alevi-Bektasi kabilesi gelir. Sinemilli aşiretine mensup bu insanlar önce Kantarmaya yerlesirler. Sinemilli esasında beş koldan oluşur.

Bunlar Kalender, Sems, Seh Ras, Atmi ve Nadir adinda bes kardestirler.

Kalender (Kalandari): Kantarma, Gücük, Kastal, Deli Usagi, Sünnet, Miralli, Hüyücek, Nergele, Ambar, Çiftlik ve Pazarcik’a 15 civarinda köye yerlesir.

Sems (Şemsıkon):Sogucak, Malap, Kösahya, Zillihan, Zerdekes, Ağcaşar, Küllü, Hançıplak ve Görün topraginda Boz Hüyük ve Tavla gibi yerlesim bölgelerine yerlesmisler.

Seh Ras(Şıxraş): Alçicek, Kopan ve Siresan.

Atmi: Karahasan Usagi, Türk Vere ve Domolar.

Nadir: Adıyaman’a yerlesmistir.

Bizim asıl yazmak istediğimiz Hüyücek köyü yani Marik.

Marik Kalenderle birlikte gelir ve Kantarmaya yerlesir, ama Kalenderle akrabalik derecesinin ne oldugu bilinmiyor. Oglu yada yakin akrabasi olabilir. Kalenderle Kantarmaya yerlesen Marik, bir süre sonra Kizildere mevkigine, ordan bir süre sonra Kastal Aliçözü mevkigine yerlesir. Bu yerlerde halen konaklama izlerine rastlaniyor.
Bu ilk yerleşimlerde geçimini çiftçilik ve hayvancilik yaparak sürdürmüsler. Sürekli daha verimli ve güvenli yerler aramislar. Bu vesileyle simdiki Hüyücek pinarina yerleşmek istemisler. Birçok kez simdiki Hüyücek pinarinin çevresinde ev yapmis, çadir kurmus, herseferinde Şemsık beyi Han Abbas tarafindan evi veya çadiri yiktirilmis. O zamanlar Hüyücek pinarlari Semsikan ogullarininmis. Bu ev yapma ve yiktirma defalarca tekrarlanmistir. Bundan dolayı Şemsıkoğullarıyla Kalandariler arasında; Hüyücek bağlarının altındaki düzlükte şavaşların yapıldığı yaşlılarımız tarafından hala anlatılır. Tâ ki Elbistan beyleri, Dulkadirogullari ve Karabekirler araya girene kadar. Eğer bu sözlü aktarım doğru ise – ki doğruluk payı yüksektir – marıkon’ un buraya yerleşmesi Dulkadiroğulları beyliği dönemine rastlar.
Sözlü aktarıma göre yine Karabekirlerin sözüyle Han Abbas’in kizi Meyrem Marik’in ogluna verilir ve simdiki pinarin etrafina yerlesir. Böylece Marik burda kalici olur. MARIKON KÖYÜ olarak artik herkes tarafindan bilinir.