Sevgili Tacim Dede ile tanşmamızdan ,o gün yaptığımız sohbetin ardından okul konusunda uygun zamanı kolluyordum.Şubat tatilinde babam ziyaretimize gelmişti.Bir odayı ev olarak kullanıyor olmamız,öğrencilerin küçücük sayılacak bir odada dörderli sıralarda oturarak öğrenim görmesi onu da üzmüştü.Karneleri dağıttım,öğrencilerimi evlerine yolladım.Eve geldiğimde babamla Hüseyin abi sohbet ediyorlardı.Ardımdan bekçi baba 'lav Husso çırdeki,hoşe' diyerek içeri girdi.baktıki odada bizler de varız.Türkçe konuşmaya başladı.
Sevgili Hüseyin,
Yıllar öncesinde Hüyücek köyünde yaşadığım anıları sizlerle paylaşmaktan çok büyük mutluluk duyuyorum.Siz gençlerden gelen övgü dolu sözler mutluluğumu katmerliyor.Bunlardan biri de Ali Gül Dönmez'in Paris'ten gönderdiği övgü dolu e-mail oldu. İzin verirseniz sizlerle paylaşmak istiyorum.
" Merhaba Haydar Hocam,
Ben Hüyücek (Marikon) köyünden Ali Gül Dönmez,Hüseyin Dönmez(*****uk )VE İsmail Ayçık'ın torunuyum.Marikon.net sitesinde köyümüzdeki anılarınızdan hareketle kaleme aldığınız köy hikayelerini okuyunca çok duygulandım ve etkilendim.bu anılarınızı bizimle paylaştığınız için ve köyümüzle ilgili geçmişte sarfettiğiniz emekleriniz için sonsuz teşekkürlerimi izninizle sunmak istiyorum.Bu anılarınız sayesinde tüm zorluklara ve imkansızlıklara rağmen güzel kalmayı başaran o insanlarla daha da yakınlaştık ve geçmişe anlamlı bir yolculuk yaptık.Ben Hüyücek İlkokulu'ndanmezunum.Daha sonra Ankara Üniversitesi İletişim Fakültesi Gazetecilik bölümünü bitirdim.Pariste sinema bölümünü bitirdim.Tüm bunları anlatmamın nedeni ,sizin köyümüzün ilkokulunun yapımında verdiğiniz emeklerin benim ve diğer birçoklarımız için ne kadar değerli ve takdire değer olduğunu hatırlatmak içindir.Zamanınızı ayırıp o günlerden kalan hikayeleri bizimle paylaştığınız için ve tüm yaptıklarınız için tekrar teşekkür ediyor,sonsuz saygılarımı sunuyorum.
Ali Gül DÖNMEZ - Paris "
Sevgili Ali Gül,bukadar övgüyü hakedip etmediğimi bilmiyorum.Düşüncelerinizden çok büyük mutluluk duyduğumu bilmenizi istiyorum.Bir öğretmenin çalıştığı yerden böyle seslerin gelmesi hakedişin kanıtı olsa gerek diye düşünüyorum.Ben köyünüzde yaptıklarımı keyifle,zevkle yaptım.Çünkü o insanlar güzel olan her şeyi hakediyorlardı.
Sevgili Tacim Dede ile tanşmamızdan ,o gün yaptığımız sohbetin ardından okul konusunda uygun zamanı kolluyordum.Şubat tatilinde babam ziyaretimize gelmişti.Bir odayı ev olarak kullanıyor olmamız,öğrencilerin küçücük sayılacak bir odada dörderli sıralarda oturarak öğrenim görmesi onu da üzmüştü.Karneleri dağıttım,öğrencilerimi evlerine yolladım.Eve geldiğimde babamla Hüseyin abi sohbet ediyorlardı.Ardımdan bekçi baba 'lav Husso çırdeki,hoşe' diyerek içeri girdi.baktıki odada bizler de varız.Türkçe konuşmaya başladı.
"Hüseyin (*****uk )Amca'nın selamları var.Akşama hayır işimiz var,Hocamla Huso buyursunlar"dedi.O anda 'işte beklediğin an geldi' dedim kendi kendime.Babama 'akşama nişan var.Bütün köylüler,aşiretin ileri gelenleri gelmiş olacak.Ben okul konusunu açacağım.Sen okul konusunda çok geri kaldıklarını,bizim köye 1940'ta okul yaptığınızı,bizim toplumun kurtuluşunun okumak olduğunu,yokluk ve sefaletten,baskılardan ancak okuyan insanların kurtulabileceğini dilinin döndüğünce,insanların onurunu incitmeden anlatmasını istedim.Babamın cebine elli lira koydum.Konuşmanın sonucunda "işte okulunuz için benden elli lira "deyip ortaya koyacaksın ,ondan sonrası bana ait dedim.
Güneş batmış,karanlık köyün üstüne çökmüştü.El fenerlerimizi aldık,tam çıkacağımız sırada Muhtar Ali Amca seslendi.Hocam çıkmıyor musunuz? Birlikte Hüseyin Amca'nın evine geldik.Oda tıklım tıklım doluydu.Sigara dumanından odanın her yanı görünmüyordu.İçeri girince odada bulunan herkes buyurun diyerek ayağa kalktı.Selam verdik,babamla muhtar amcayı odanın üst başına buyur ettiler.Ben her zaman konuştuklarımın odadakilerce rahat duyulması için orta bir yeri tercih ederdim.Yine öyle yaptım.Gözlerim odaya alışınca,Soğucak'tan,Sünnet'ten,Gücük'ten misafirleri farkettim.Hal-hatırdan sonra Gücük 'lü Musto Ağa:
-Hocam,şu pikabı aç da biraz deyiş dinleyelim,deyince birlikte davetlere götürdüğüm pikabı çalıştırdım.Aşık Mahsuni Şerif,Feyzullah Çınar,Şah Turna,Davut Suları,Aşık İhsani plakları pikabı aldığım zamanda çevre köylerde çalışan öğretmen arkadaşlarım tarafından alınmıştı.Bir süre deyişler dinlendi.Allah'ın emri anılarak kızımız istendi.Odadaki herkes kız ve oğlan tarafına hayırlı olsun dileklerini sundular.Kız istemenin ardından misafirlere yemek verilmesi(içkili olarak)adettendi.Onu bildiğim için hemen okul konusunu açtım.Kendimce okulun önemini birkaç cümleyle anlatıp,sözü babama bıraktım.
Babam daha önceden konuştuklarımızı fazlasıyla aynen aktardı.Arada bir konuştuklarının doğruluğunu Muhtar Amca'ya,Musto Ağa'ya tasdik ettirerek konuşmasını tamamladı.Cebinden elli lira çıkararak, bu da benden okulunuz için hediye deyip odanın orta yerine koydu.Ben hazırlıklı gitmişim.Hemen isim listesini çıkardım.Bu da benden deyip ortaya koydum.Hizmet eden gençlerden bir tepsi istedim.Verilen paraları tepsiye koyuyor,isim listesine yazıyordum.Onikibin lira para,birkaç kuzu ve dana olarak toplanan,sözü verilenler tutanakla Muhtar Ali Amca'ya imza karşılığı teslim edildi.
Şubat tatlinde bir gün köy ihtiyar heyetiyle birlikte Elbistan'a gittik.Onikibin liralık katkı payı,okulun yapılacağı arsanın bedava verileceğini tahüt eden bir dilekçe ile Kaymakamlığa başvurduk.Okulumuz o yaz yapılması gerekirken,türlü nedenlerle oluşan bütçe açığı nedeniyle yapılamadı.O yıl Elbistan'a on ilkokul yapılacakken AP'ye oy veren bir köye yapıldı.İkinci yaz Kıbrıs'ta çıkan bir anlaşmazlık sonucu yapılan askeri harcamalar nedeniyle yapılamayınca çok üzüldüm.Ozamana kadar yaşamım boyunca verdiğim en zor kararlardan birini vermek zorunda kalmıştım.Sevdilli Köyü'ne tayinimi istedim.O günkü koşullar beni mecbur etmişti Hüyücek'ten ve SEVGİLİ HÜYÜCEKLİLERDEN ayrılmaya...
SİTE MENÜ
HABERLER
RESIM&VIDEO
TOPLULUKLAR
RADYO
EGLENCE&OYUN