Eğer ölürsem buralarda.

Eğer benim için ağlayan biri varsa başu*****da.

Vasiyetimdir

Beni götürsünler doğduğum topraklara.

Beni köyümün yağmurlarında yıkasınlar.

 (Erhan GÜLERYÜZ)

 İlkokul sıralarında en kolay ezberleyip terennüm ettiğimiz şarkı hiç şüphesiz sözleri şair Ahmet Kudsi Tecer’e ait olan “Orda bir köy var, uzakta. O köy bizim köyümüzdür. Gezmesek de, tozmasak da. O köy bizim köyümüzdür.” sözleriyle sürüp giden şarkıydı. Çocukluk günlerimizde sıradan bir şarkı gibi gelirken nedense şimdi daha bir anlamlı daha bir iç parçalayıcı manaya büründü sanki. Köyünü terk edip gurbet elleri mesken tutmak zorunda kalmış bizlere o günden bir mesaj mı veriyordu dersiniz…

Öncelikle Kadınların hayat seçeneklerini kısıtlayan, bedenlerini denetim altında tutmaya çalışan kadınları her fırsatta ikincilleştiren erkek egemenliğindeki kültürün yani ataerkilliğin ve kadın tarihinin çok kısa bir özetine yer verildi. Ataerkil yapılanma tarihin her sürecinde kadınları arka plana itmeyi başarmıştır ve bunun doğallığını da kadınlara çoğu zaman kabul ettirmiştir. Kadınlar çocuk bırakılmış, tarih yazımına katılmalarına izin verilmemiş ve bu nedenle de sembol yaratma işleminden dışlanıyorlar. Bu dışlanmadan Alevi kadını da hemcinsleri kendi payına düşeni alacaktır.